حرفها، برگهای کلماتند. کلمات، ساقه‌های متن که متن، مثل درخت است. پنهان که می شوی لای شاخ و برگ، کافیست گوشه‌ی قبایت از لای حرفی پیدا یاشد، سُک سُک

پ.ن۱: اگه میخای نبیننت، کُت ِ باباتو بپوش. یا شالگردن یکی از این نویسنده ها یا شاعرای بزرگ بنداز دور گردنت. سیبیل اخوانی و عینک بدون فریم هم جواب داده قبلاً. ترجمه از زبانهای بعید هم، آخرین راهه، جواب داده به مولا.