یک پای رفتن، یک پای ماندن
|
ماندن سخت و رفتن سهل، سخن عارفانه
باشد و ماندن سهل و رفتن
سخت، سخن عاجزانه
اگر ...... هُش دار که من
نه عارفم، نه عاجز و نه پیاله بیا و عرض مرا طی کن
با زخمه، بی
بهانه. ..... یک روز می نویسم تورا ای گوی درخشان ای
خدا |
|
+ نوشته شده در ۱۳۸۶/۱۱/۰۲ ساعت توسط دیوانه مسطح
|
